Anne Gidince İnsan Sessizleşiyor
Anne Gidince İnsan Sessizleşiyor
Bazen insan en çok annesini özlüyor ama bunu nereye koyacağını bilemiyor.Bir boşluk var… adı konmuyor, sesi yok, ama içinin tam ortasında duruyor. Ne zaman yorulsam oraya çarpıyorum. Ne zaman susturulsam orası daha da büyüyor.“ Anne ” demek bile bazen yetmiyor artık. Çünkü kelime kalıyor, ama karşılık yok.
İnsan büyüyor sanıyor kendini… alışıyor sanıyor. Ama bazı şeyler alışmak değil, sadece taşımakmış. İçinde sessizce yürütmekmiş.
En çok da gece anlıyorum bunu. Kimse yokken, kimse görmezken… insan kendi içine dönünce, eksik olan şey daha net konuşuyor.
Bir ses arıyorum bazen, çocukken duyduğum gibi. Güvende hissettiren, hiçbir şey olmasa bile “tamam” dedirten bir ses.
Ama yok.
Ve yokluk, insanın en çok alışamadığı şeymiş.
Şimdi içimde kalan her şey, yarım bir cümle gibi duruyor. Söylenmiş ama tamamlanmamış… yaşanmış ama bitmemiş gibi.
Belki de bazı duygular anlatılmak için değil, sadece insanın içinde sessizce yaşaması için var
Anneler Günü
Sessiz kalan bütün duygular için…
Bu yazımızı beğendiyseniz daha fazlası için Hayata Dair bölümüze göz atabilirsiniz
Sohbet Sitelerimiz
Etiketler Anne anne özlemi anneler günü duygusal sözler hayat sohbet hayata dair hayatsohbet hayatsohbet.netSende Paylaş Facebook Tweet Pinterest Google+ Whatsapp